Yucca gloriosa

Odważna, przypominająca palmę jukka z wysokimi kłosami dzwonkowatych białych kwiatów, które latem dodają spektakularnego dramatyzmu. Szczególnie efektowna w donicach przy basenie lub jako punkt centralny na łąkach z kołyszącymi się trawami, gdzie jej architektoniczna sylwetka jest w pełni doceniana.

Yucca gloriosa pochodzi z południowo-wschodniej Ameryki Północnej i posiada sztywne, mieczowate, niebiesko-zielone liście ułożone w gęste rozety na krótkim, grubym pniu, który z wiekiem się rozgałęzia. Spektakularne, wysokie pędy pachnących, kremowobiałych, dzwonkowatych kwiatów, czasem z purpurowym odcieniem, wznoszą się na 1,5–2 m nad liśćmi od późnego lata do jesieni — zazwyczaj od sierpnia do października w basenie Morza Śródziemnego. W przeciwieństwie do wielu jukk, liście Y. gloriosa mają bardziej miękkie końcówki, które są mniej niebezpiecznie ostre, co czyni ją bezpieczniejszą w ogólnym użyciu ogrodowym. Jest mrozoodporna do -15°C, wyjątkowo odporna na suszę, tolerancyjna na zasolenie — rośnie na atlantyckich wydmach przybrzeżnych — oraz toleruje ubogie, piaszczyste gleby i odbite ciepło.

Jukka wspaniała osiąga 1,5–3 m wysokości i 1–2 m szerokości, tworząc przez wiele lat wielopniową rzeźbę. Stosuj ją jako roślinę charakterystyczną na wybrzeżu, gdzie jej tolerancja na sól jest nieoceniona, jako dramatyczny soliter na suchych rabatach i w ogrodach żwirowych, parami po obu stronach bram i stopni basenowych oraz w dużych architektonicznych pojemnikach na gorących tarasach. Niebiesko-zielone mieczowate liście i spektakularne jesienne kwitnienie pięknie komponują się ze srebrem Lavandula i Westringia, ciepłymi złotymi trawami Stipa tenuissima i Pennisetum oraz magentą Bougainvillea i Cistus. Odmiana 'Variegata' ma żółto obrzeżone liście i rozjaśnia ciemne tła. Sadź z dala od ścieżek — nawet liście o miękkich końcówkach są wystarczająco sztywne, by zahaczyć o ubranie.