Tipuana tipu

Tipuana oferuje obfity cień dzięki swojej szerokiej, rozłożystej koronie i drobnemu, pierzastemu ulistnieniu. Późną wiosną i wczesnym latem drzewo wybucha jasnymi, żółtymi kwiatami, które dodają ogrodowi ciepła i sezonowego charakteru.

Tipuana tipu to szybko rosnące południowoamerykańskie drzewo strączkowe (rodzina Fabaceae), szeroko sadzone w miastach śródziemnomorskich ze względu na szeroką, zaokrągloną koronę i jasne, złocistożółte kwiaty w kształcie groszku, pojawiające się od późnej wiosny do wczesnego lata — zazwyczaj od maja do lipca. Po kwiatach pojawiają się charakterystyczne skrzydlate strąki, które jesienią opadają na ziemię niczym helikoptery. Podwójnie pierzaste liście zapewniają lekkie, ażurowe cienie przez całe lato; drzewo jest krótkotrwale zrzucające liście późną jesienią, tracąc je wszystkie w ciągu 1–2 tygodni. Odporne na mróz do -3°C w przypadku zadomowionych okazów, odporne na suszę po ukorzenieniu, szybko rosnące i niewymagające, Tipuana wiąże azot i poprawia jakość ubogich gleb — cechy cenione w nasadzeniach miejskich.

Tipuana tipu osiąga 10–18 m wysokości i szerokości, a jej szeroka, rozłożysta korona jest idealna do zacieniania dużych tarasów, dziedzińców, parkingów i bulwarów. Stosuj jako główne drzewo dające cień w przestronnych ogrodach, jako kwitnące drzewo alejowe wzdłuż podjazdów oraz jako pojedynczy okaz na placach miejskich i dużych trawnikach. Złociste kwiaty późną wiosną ustępują miejsca atrakcyjnym strąkom, które utrzymują się aż do zimy. Łącz z srebrzystoszarym odcieniem Olea europaea, ciemnymi pionowymi liniami Cupressus sempervirens, rozłożystą horyzontalną formą Jacaranda mimosifolia oraz zaokrąglonymi koronami Schinus molle. Unikaj sadzenia w pobliżu budynków lub utwardzonych powierzchni — korzenie powierzchniowe są agresywne, a obfite strąki generują dodatkowe prace porządkowe.