Prunus armeniaca

Obficie kwitnące, dające kępy czysto białych, półpełnych kwiatów o lekkim zapachu. Jego efektowne, liczne białe kwiaty uzupełniają paletę naszych ogrodów od późnej wiosny do jesieni.

Drzewo morelowe to liściaste drzewo owocowe, doskonale przystosowane do klimatu śródziemnomorskiego, wymagające chłodnego zimowego spoczynku i gorących, suchych lat, aby dobrze owocować. Biało-różowe, pięciopłatkowe kwiaty pokrywają nagie gałęzie od późnej zimy do wczesnej wiosny — luty-marzec w nadmorskim regionie Morza Śródziemnego, marzec-kwiecień w głębi lądu. Kwiaty są bardzo podatne na uszkodzenia przez wiosenne przymrozki. Słodkie owoce o pomarańczowym miąższu dojrzewają w czerwcu-lipcu, wcześniej niż większość innych owoców pestkowych. Ząbkowane, sercowate liście jesienią żółkną przed opadnięciem. Mrozoodporność do -25°C w pniu i korzeniach, ale kwiaty uszkadzane poniżej -2°C, drzewo toleruje suszę po ukorzenieniu, gleby alkaliczne i śródziemnomorskie upały; nie toleruje wilgotnych, ciężkich gleb.

Drzewo morelowe osiąga 4–8 m wysokości i szerokości, z okrągłą, rozłożystą koroną, idealną do rzucania cienia w letnie upały nad tarasem lub miejscem do siedzenia. Posadź pojedynczy okaz jako produktywne drzewo ozdobne w małym śródziemnomorskim ogrodzie — późnozimowe kwitnienie jest sezonowym wydarzeniem, oprócz letnich owoców. Uformowane jako szpaler wachlarzowy przy ścianie południowej lub zachodniej, drzewo lepiej dojrzewa owoce i unika uszkodzeń przez wiosenne przymrozki spowodowane gromadzeniem się zimnego powietrza przy ziemi. Połącz je z srebrzystą *Olea europaea*, ciemnymi pionami *Cupressus sempervirens* oraz wiosennie kwitnącymi *Iris germanica* i *Lavandula stoechas*. Podsadź płytko ukorzenionymi wiosennymi cebulowymi.