Oenothera lindheimeri

Delikatna, zwiewna bylina, która wprowadza do ogrodu lekkość i ruch dzięki motylkowatym kwiatom kwitnącym od maja do września. Odporna na suszę i łatwa w utrzymaniu, jest jedną z najskuteczniejszych bylin dodających miękkości i koloru nasadzeniom typu łąkowego.

Gaura to pełna gracji, długo kwitnąca bylina pochodząca z Teksasu i Luizjany, ale doskonale przystosowana do warunków śródziemnomorskich. Tworzy nieustanną chmurę drobnych, czteropłatkowych kwiatów – białych zmieniających się w różowe lub całkowicie różowych – które unoszą się na cienkich, drucianych łodygach ponad ulistnieniem od późnej wiosny do jesieni, zazwyczaj od maja do listopada. Kwiaty poruszają się i tańczą przy najlżejszym powiewie wiatru, co przyniosło jej popularną nazwę „wirujących motyli”. Mrozoodporna do -10°C, po ukorzenieniu odporna na suszę, roślina świetnie radzi sobie na ubogich glebach, w pełnym słońcu i przy odbitym cieple; żyzne, wilgotne warunki powodują wiotki wzrost wymagający palikowania. Krótkowieczna (3–4 lata), ale w odpowiednich warunkach delikatnie się rozsiewa.

Gaura dorasta do 60–120 cm wysokości i 60–90 cm szerokości, zachowując miękki, zwiewny pokrój. Stosuj ją w masowych nasadzeniach na środku suchych rabat, przeplatając z Lavandula, Salvia rosmarinus, Stipa tenuissima i Verbena bonariensis dla uzyskania miękkiego, preriowo-śródziemnomorskiego efektu; w nieformalnych kompozycjach typu cottage z Rosa, Centranthus ruber i Erigeron karvinskianus; oraz w dużych terakotowych donicach, gdzie tańczące kwiaty łagodzą krawędzie tarasów. Biała forma łączy się absolutnie ze wszystkim; formy różowe ('Siskiyou Pink', 'Crimson Butterflies') tworzą mocny kontrast z głębokim błękitem Salvia 'Caradonna' i srebrem Stachys byzantina. Pod koniec zimy przycinaj silnie, aby utrzymać zwarty pokrój.