Nerium oleander

Solidny, śródziemnomorski krzew, który od maja do października wytwarza mnóstwo kwiatów w odcieniach różu, czerwieni, bieli i żółci. Jego bujne, zimozielone liście i długi okres kwitnienia sprawiają, że jest idealny do słonecznych ogrodów i na żywopłoty. Wysoce toksyczny dla ludzi i zwierząt.

Nerium oleander to jeden z najbardziej charakterystycznych krzewów basenu Morza Śródziemnego, rodzimy dla tego regionu, wytwarzający efektowne grona kwiatów — różowe, czerwone, białe, łososiowe, żółte, pełne lub pojedyncze — od późnej wiosny do jesieni, z najobfitszym kwitnieniem w maju i czerwcu oraz drugą silną falą we wrześniu. Lancetowate, szaro-zielone, zimozielone liście są skórzaste i odporne na zasolenie. Nerium oleander jest mrozoodporny do -8°C w przypadku dojrzałych okazów (regeneruje się po silnych uszkodzeniach mrozowych dzięki odpowiedniemu przycięciu) i niezwykle tolerancyjny na suszę, zasolenie, gleby alkaliczne i ubogie, zanieczyszczenia miejskie oraz odbite ciepło — cechy te czynią go dominującą rośliną na pasach dzielących autostrady w krajach śródziemnomorskich. Wszystkie części rośliny są wysoce toksyczne w przypadku spożycia.

Nerium oleander osiąga 2–4 m wysokości i szerokości, tworząc gęsty, zaokrąglony krzew, który można uprawiać jako wolnostojący soliter, wysoki, nieformalny żywopłot, kwitnący ekran wzdłuż granic posesji lub formować jako małe drzewko z czystym pniem. Jasne kwiaty i szaro-zielone liście pięknie komponują się z bielonymi ścianami, terakotowymi nawierzchniami i ikoniczną śródziemnomorską paletą barw. Sadzić w nieformalnych mieszanych rabatach z Bougainvillea, Plumbago auriculata, Lantana camara i Lavandula, aby uzyskać ciepłolubną letnią kompozycję. W celu odmłodzenia starszych krzewów należy je mocno przycinać późną zimą co 3–4 lata; ze względu na wysoką toksyczność należy unikać sadzenia w pobliżu placów zabaw, terenów szkolnych i miejsc wypasu zwierząt.