Lonicera periclymenum

Wiciokrzew dodaje romantyzmu ogrodowi dzięki swoim pnącym pędom, słodkiemu wieczornemu zapachowi i miękkim, rurkowatym kwiatom, które przyciągają pszczoły i motyle. Kwitnąc od późnej wiosny do jesieni, wnosi kolor i zapach do ścian i pergoli z relaksującym, ponadczasowym urokiem.

Lonicera periclymenum to europejski, rodzimy wiciokrzew, naturalnie występujący w śródziemnomorskich żywopłotach i na skrajach lasów. Jest to pnącze, które wytwarza skupiska pachnących, rurkowatych kwiatów – kremowych, żółtych i różowych – od późnej wiosny do lata; zapach jest najintensywniejszy o zmierzchu i wczesnym wieczorem, aby przyciągnąć ćmy. Jesienią pojawiają się czerwone jagody, atrakcyjne dla ptaków. W klimacie śródziemnomorskim roślina jest półzimozielona, zachowując większość liści przez łagodne zimy i tracąc je tylko podczas chłodniejszych okresów. Mrozoodporny do -15°C i tolerujący półcień – w rzeczywistości preferuje chłodne korzenie i cieplejsze, kwitnące pędy – roślina potrzebuje umiarkowanej wilgotności latem, więcej niż większość śródziemnomorskich pnączy.

Wiciokrzew wspina się na 4–6 m, owijając się wokół podpór – drutów, trejaży i słupów pergoli – i najlepiej jest go prowadzić na konstrukcji, gdzie korzenie mogą być w cieniu, a wierzchołek dociera do bezpośredniego słońca. Sadź w pobliżu drzwi, okien sypialni i miejsc do siedzenia, aby cieszyć się wieczornym zapachem latem; łącz z nocno kwitnącym Cestrum nocturnum i białym Trachelospermum jasminoides dla warstwowego ogrodu wieczornych zapachów. Kremowe i żółte kwiaty pięknie komponują się ze starymi różami krzaczastymi, z niebieskim Plumbago auriculata i srebrzysto-szarym Lavandula. Grubo ściółkuj strefę korzeniową, aby utrzymać ją chłodną i wilgotną; unikaj miejsc z odbitym ciepłem od południowych ścian.