Laurus nobilis

Laurus nobilis to klasyczny śródziemnomorski krzew uprawiany od wieków dla swoich ozdobnych, ciemnozielonych, błyszczących liści — cenionych zarówno w kuchni, jak i w ogrodzie. Można go formować w topiary lub pozostawić do swobodnego wzrostu jako naturalną osłonę zapewniającą prywatność.

Wawrzyn szlachetny jest jedną z historycznie najważniejszych roślin śródziemnomorskich, rodzimą dla tego regionu i powiązaną z klasyczną starożytnością — jego wieńce zdobiły głowy poetów i zwycięzców w starożytnej Grecji i Rzymie. Aromatyczne, ciemnozielone, skórzaste liście są zimozielone i używane świeże lub suszone jako przyprawa kulinarna; wiosną na roślinach żeńskich pojawiają się małe, niepozorne żółte kwiaty, a po nich błyszczące czarne jagody. Aktywny wzrost przypada na wiosnę i jesień; w letnie upały wzrost zwalnia, a poniżej 5°C ustaje. W pełni ukorzenione okazy są mrozoodporne do -8°C, tolerują suszę, zasolenie oraz wyjątkowo dobrze znoszą radykalne przycinanie — cechy te czynią wawrzyn dominującą zimozieloną rośliną w śródziemnomorskich ogrodach formowanych.

Pozostawiony do swobodnego wzrostu, wawrzyn staje się wielopniowym drzewem o wysokości 8–15 m; przycinany tworzy idealne kopuły, piramidy, formy pienne oraz wysokie żywopłoty o dowolnej wielkości od 1 do 6 m. Formowane okazy warto sadzić parami przy drzwiach i bramach; w regularnych odstępach jako stożki wzdłuż podjazdów i tarasów; lub jako wysoki, gęsty żywopłot wyznaczający wnętrza ogrodowe. Warto łączyć go z terakotowymi donicami, białymi tynkowanymi ścianami oraz srebrzystą szarością Olea europaea, tworząc klasyczną paletę włoskiego ogrodu formalnego. Doskonale sprawdza się w dużych terakotowych pojemnikach na tarasach, skąd aromatyczne liście można zrywać do gotowania. Należy unikać ciężkich, podmokłych gleb — drzewo źle znosi zimowe przelanie.