Delosperma cooperi

Niskorosnąca, sukulentowa roślina okrywowa, która przez większą część roku tworzy dywan z żywych, fioletowych kwiatów przypominających stokrotki. Wymaga minimalnego podlewania i doskonale rozwija się w ogrodach żwirowych oraz na nasłonecznionych zboczach.

Delosperma cooperi wytwarza błyszczące, purpurowo-magentowe kwiaty z mieniącymi się, krystalicznymi płatkami, które chwytają bezpośrednie światło słoneczne — stąd jej potoczna nazwa „żyworódka lodowa”. W klimacie śródziemnomorskim kwitnie obficie od późnej wiosny do wczesnej jesieni, z szczytowym okresem w czerwcu i lipcu oraz drugą falą kwitnienia we wrześniu, gdy miną największe letnie upały. Kwiaty zamykają się w nocy i podczas pochmurnej pogody. Sukulentowe, cylindryczne, zimozielone liście pozostają atrakcyjne przez cały rok, a w warunkach stresu lekko brązowieją. Roślina jest mrozoodporna do -15°C i wyjątkowo odporna na suszę; wymaga jedynie bardzo dobrego drenażu i pełnego słońca. Szybko gnije w ciężkich, mokrych glebach, zwłaszcza zimą.

Delosperma to szybko rozrastająca się roślina okrywowa, osiągająca zaledwie 8–15 cm wysokości, ale potrafiąca rozprzestrzenić się na 50–80 cm w ciągu jednego sezonu. Można ją wykorzystać do obsadzania suchych skarp, szczytów murków oporowych, żwirowych obrzeży, szczelin między płytami chodnikowymi oraz jako żywą ściółkę wokół większych krzewów śródziemnomorskich. Intensywne, magentowe kwiaty dobrze komponują się z chłodniejszymi odcieniami — warto łączyć je ze srebrzystym Stachys byzantina, białym Erigeron karvinskianus, niebiesko-szarą Festuca glauca oraz żółto-zielonym ulistnieniem Sedum rupestre. Szczególnie efektownie prezentuje się kaskadowo na zielonych dachach, w podwyższonych donicach i terakotowych kieszeniach ściennych. Pięknie łączy się z kontrastującym pomarańczem Bulbine frutescens, tworząc ciepłą, pełną energii niską kompozycję roślinną.