Centranthus ruber

Długo kwitnąca bylina, która dobrze rozwija się na ubogich, suchych glebach oraz w warunkach nadmorskich. Jej kwiatostany, od głębokiego różu po karmazyn, pojawiają się od wiosny do jesieni, wnosząc żywe kolory oraz swobodny, nieformalny urok.

Centranthus ruber rozsiewa się niezwykle intensywnie w całym basenie Morza Śródziemnego — zadomowił się na kamiennych murach i przydrożnych skarpach od Grecji po Portugalię — tworząc gęste, zaokrąglone kwiatostany złożone z drobnych, gwiazdkowatych kwiatów w odcieniach głębokiej malinowej czerwieni, jasnego różu lub czystej bieli. W klimacie śródziemnomorskim kwitnie od końca kwietnia do lipca, a po mocnym przycięciu po pierwszym kwitnieniu, powtarza je jesienią. Niebiesko-szare, lancetowate liście pozostają zimozielone podczas łagodnych zim. Roślina mrozoodporna do -10°C, toleruje ubogie, zasadowe gleby, suszę, zasolenie oraz bezpośrednie nasłonecznienie na kamiennych powierzchniach; jest również odporna na zgryzanie przez zwierzynę.

Centranthus osiąga 60–90 cm wysokości i szerokości, a jego lekko rozłożysty pokrój doskonale pasuje do nieformalnych kompozycji. Najlepiej czuje się w szczelinach murków z suchego kamienia, na stopniowanych zboczach, żwirowych ścieżkach i łąkach kwietnych — wszędzie tam, gdzie warunki są zbyt surowe dla bardziej wymagających bylin. Malinowa odmiana pięknie kontrastuje ze srebrzystym Stachys byzantina, niebieską Salvią 'Caradonna' oraz kredową szarością Lavandula angustifolia. Warto łączyć go z Erigeron karvinskianus, Verbena bonariensis i Stipa tenuissima, aby uzyskać romantyczną, nieco dziką śródziemnomorską kompozycję, przyciągającą pszczoły i motyle. Mocne przycięcie w połowie lata zapobiega nadmiernemu samosiewowi i stymuluje powtórne kwitnienie jesienią.