Почему мы каждый жаркий сезон слышим о пожарах в Греции?

Grecka flora kocha ogień! Choć brzmi to dziwnie i przerażająco! A działalność człowieka na przestrzeni ostatnich 3000 lat odegrała w tym znaczącą rolę.

Cały biom śródziemnomorski nie może istnieć bez ognia. Większość rodzimych roślin ma twarde liście, które po opadnięciu nie ulegają rozkładowi przez lata; kiedy nasiona trafiają na tę masę suchego listowia, po prostu tam leżą i czekają na swój czas, oczekując na ogień — są pirofitami! Gdy sucha biomasa zostanie strawiona przez ogień, nasiona docierają do użyźnionej popiołem gleby i kiełkują.

Ponadto niektóre nasiona, na przykład czystków, mają okrywę nasienną, która otwiera się wyłącznie pod wpływem ognia. Powstawaniu pożarów sprzyjają również rośliny zawierające duże ilości olejków eterycznych.

Niektóre pirofity nie są ściśle zależne od ognia, lecz przystosowały się, by łatwo go przetrwać. Na przykład dąb korkowy wykształcił grubą korę, która działa jak izolacja termiczna; chruścina jagodna posiada zgrubienie u nasady pędu (lignotuber), zawierające liczne pąki śpiące oraz zapas substancji odżywczych. Paradoks polega na tym, że ludzkie wysiłki na rzecz ochrony przyrody i gaszenie pożarów doprowadziły do masowego nagromadzenia suchej biomasy roślinnej — paliwa dla gigantycznego żywiołu, w przeciwieństwie do regularnych, szybkich pożarów powierzchniowych.