Pistacia lentiscus

Ένας πυκνός, ανθεκτικός αειθαλής θάμνος, ιθαγενής της Μεσογείου, που συναντάται συχνά στην άγρια φύση. Τα σκούρα πράσινα φύλλα του και οι κόκκινοι καρποί του δημιουργούν μια όμορφη αντίθεση με το χαμαίρυπο και το δεντρολίβανο στους κήπους μας, όπου επιδέχεται εύκολα τη διαμόρφωση σε σχήματα (topiary).

Το Pistacia lentiscus είναι ένας από τους πιο αυθεντικούς μεσογειακούς θάμνους, καθοριστικό στοιχείο της φυσικής μακίας και φρυγανώδους βλάστησης σε ολόκληρη την περιοχή. Τα πτεροειδή φύλλα είναι αειθαλή, σκούρα γυαλιστερά πράσινα με κόκκινες νεαρές άκρες, και αρωματικά όταν τριφτούν. Μικροσκοπικά κόκκινα άνθη εμφανίζονται την άνοιξη στα θηλυκά φυτά, ακολουθούμενα από συστάδες μικρών καρπών που γίνονται από κόκκινοι μαύροι το φθινόπωρο. Στο ελληνικό νησί της Χίου, το φυτό συλλέγεται για την αρωματική μαστίχα του, η οποία χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα. Ανθεκτικό έως τους -10°C, εξαιρετικά ανθεκτικό στην ξηρασία, τη φωτιά, την αλατότητα και λιγότερο απαιτητικό σε φτωχά, πετρώδη, αλκαλικά εδάφη, η μαστίχα είναι ένα από τα καλύτερα φυτά για ένα αυθεντικό μεσογειακό τοπίο.

Ο σχίνος φτάνει τα 2–4 μ. ως ελεύθερος θάμνος ή μπορεί να κλαδευτεί στο 1–2 μ. ως πυκνός, άτυπος φράκτης. Χρησιμοποιήστε τον σε άτυπα μεσογειακά παρτέρια με Cistus, Phlomis fruticosa, Lavandula stoechas, Salvia rosmarinus, Helichrysum italicum και Olea europaea για μια κλασική σύνθεση μακίας. Το πυκνό, σκούρο γυαλιστερό φύλλωμα λειτουργεί ως φόντο για τα ασημί-γκρι μεσογειακά βότανα και τους ανοιχτόχρωμους πέτρινους τοίχους. Εξαιρετικό ως χαμηλός κλαδεμένος φράκτης κατά μήκος δρόμων και μονοπατιών σε ξηρούς κήπους, ως παραθαλάσσιος θάμνος προστασίας εκεί όπου το Hibiscus και η Photinia θα υπέφεραν, και ως αντιπυρική ζώνη γύρω από κτίρια σε περιοχές με κίνδυνο πυρκαγιάς. Αντέχει σε πολύ αυστηρό κλάδεμα ανανέωσης.