Ficus carica

Ένα γλυπτό φυλλοβόλο δέντρο με ροζιασμένα κλαδιά και μεγάλα, βαθιά λοβωτά φύλλα που προσφέρουν πλούσια διάστικτη σκιά το καλοκαίρι. Οι γλυκοί καρποί του, που ωριμάζουν αργά τη σεζόν, το καθιστούν εξίσου παραγωγικό όσο και διακοσμητικό.

Η συκιά (Ficus carica) είναι ένα από τα αρχαιότερα καλλιεργούμενα φυτά της λεκάνης της Μεσογείου, με αρχαιολογικά ευρήματα που χρονολογούν την καλλιέργειά της πριν από 11.000 χρόνια. Στο μεσογειακό κλίμα παράγει δύο σοδειές: τα «βρέβα» σύκα ωριμάζουν στα περσινά κλαδιά τον Ιούνιο, ενώ η κύρια σοδειά ωριμάζει στα κλαδιά της τρέχουσας σεζόν από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο. Τα βαθιά λοβωτά φύλλα είναι φυλλοβόλα, πέφτουν αργά το φθινόπωρο και επανεμφανίζονται στα τέλη της άνοιξης. Η γυμνή χειμερινή σιλουέτα των ανοιχτόχρωμων γκρίζων κλαδιών είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστική. Αντέχει σε θερμοκρασίες έως -12°C και είναι ανθεκτική σε φτωχά εδάφη, ξηρασία, αλκαλικές συνθήκες και έντονο καλοκαιρινό κλάδεμα. Ο γαλακτώδης χυμός από τα σπασμένα στελέχη και τα φύλλα προκαλεί ερεθισμό στο δέρμα υπό την έντονη ηλιακή ακτινοβολία.

Οι συκιές φτάνουν σε ύψος και πλάτος 4–8 μ. με μια απλωτή, χαμηλά διακλαδισμένη συνήθεια, ιδανική για να δημιουργούν βαθιά καλοκαιρινή σκιά πάνω από βεράντες, τραπεζαρίες και καθιστικά. Διαμορφώστε το ως μεμονωμένο δείγμα με καθαρό κορμό ή επιτρέψτε την πολυστελεχή ανάπτυξη ως μεγάλο θάμνο δίπλα σε έναν τοίχο με νότιο προσανατολισμό — οι συκιές σε σχήμα παλμέτας (espalier) πάνω σε θερμή τοιχοποιία αποτελούν μια κλασική ιταλική και ελληνική κηπουρική παράδοση. Φυτέψτε κοντά σε εξωτερικούς χώρους εστίασης, όπου τα αρωματικά φύλλα και οι καρποί που ωριμάζουν μπορούν να απολαυθούν στα τέλη του καλοκαιριού. Συγκαλλιεργήστε με φυτά με ρηχές ρίζες που βρίσκονται σε λήθαργο το καλοκαίρι — Crocus, Iris reticulata, Erigeron karvinskianus — τα οποία δεν θα ανταγωνιστούν τις επιφανειακές ρίζες της συκιάς. Η σκούρα γλυπτική χειμερινή μορφή της έρχεται σε όμορφη αντίθεση με τις αειθαλείς κάθετες γραμμές των Cupressus και το ασημί-γκρι χρώμα της Olea europaea.