Bougainvillea spp.

Ένα κλασικό μεσογειακό αναρριχώμενο φυτό, η μπουκαμβίλια ανθίζει σχεδόν όλο το χρόνο σε ζωηρές αποχρώσεις του ροζ, μωβ, κόκκινου, πορτοκαλί, λευκού και κίτρινου. Τα φωτεινά βράκτια της δημιουργούν δραματικό αντίκτυπο, κατεβαίνοντας πάνω από πέτρινους τοίχους και πέργκολες.

Η μπουκαμβίλια είναι ένα από τα καθοριστικά φυτά της μεσογειακής αρχιτεκτονικής, ανθίζοντας άφθονα από τα τέλη της άνοιξης έως το φθινόπωρο — και σε ήπια παράκτια μικροκλίματα, σχεδόν όλο το χρόνο. Αυτό που φαίνεται ως άνθη είναι στην πραγματικότητα χάρτινα βράκτια σε ματζέντα, μωβ, πορτοκαλί, κόκκινο, ροζ, λευκό ή βερίκοκο, που περιβάλλουν μικροσκοπικά σωληνοειδή πραγματικά άνθη. Το φυτό γίνεται ξηρο-νάρκη σε ψυχρούς υγρούς χειμώνες και καταστρέφεται κάτω από -2°C, αναρρώνοντας γρήγορα από τον παγετό σε εγκατεστημένα δείγματα. Ανέχεται την αλατούχα αύρα, τα φτωχά εδάφη και την ανακλώμενη θερμότητα από τοίχους και πλακοστρώσεις· η ανθοφορία είναι πιο έντονη όταν η ανάπτυξη στρεσάρεται από την ξηρασία και το έντονο φως.

Μια ζωηρή αναρριχώμενη που φτάνει τα 3–10 μ., η Bougainvillea καλλιεργείται σε ηλιόλουστους τοίχους, πάνω από πέργκολες, κατά μήκος περιφράξεων και ως ανθοφόρες φράχτες όπου ο χώρος το επιτρέπει. Χρειάζεται ισχυρή υποστήριξη — σύρμα ή πέργκολα — και επωφελείται από σκληρή κλάδευση στα τέλη του χειμώνα για τον έλεγχο του μεγέθους και τη συγκέντρωση της ανθοφορίας σε νέα ξύλα. Κλασικές μεσογειακές συνθέσεις συνδυάζουν τη μωβ μπουκαμβίλια με ασβεστωμένους τοίχους, γαλάζιο Plumbago, πήλινες γλάστρες με Lavandula και το σκούρο γυαλιστερό φύλλωμα των Citrus και Laurus nobilis. Πολύχρωμα εμβολιασμένα δείγματα είναι δραματικά σε μεγάλες γλάστρες που πλαισιώνουν εισόδους· οι ποικιλίες που κρέμονται λειτουργούν καλά κατεβαίνοντας από υπερυψωμένα παρτέρια και τοίχους αντιστήριξης.