Aloe barbadensis Miller

Οι ροζέτες της αλόης και οι ανοιξιάτικες ακίδες πορτοκαλοκόκκινων λουλουδιών την καθιστούν ένα πλεονέκτημα στον κήπο, ενώ το καταπραϋντικό τζελ στα φύλλα της προσφέρει μια φυσική θεραπεία για ηλιακά εγκαύματα, ερεθισμούς του δέρματος και μικροτραυματισμούς.

Η Aloe vera ανθίζει από τα τέλη του χειμώνα έως την άνοιξη στη Μεσόγειο, αναπτύσσοντας διακλαδισμένες ταξιανθίες κυλινδρικών κίτρινων έως κόκκινων λουλουδιών που προσελκύουν μέλισσες και ηλιόπουλους τις ζεστές ημέρες. Η ενεργή ανάπτυξη συμβαίνει το φθινόπωρο, τον χειμώνα και την άνοιξη. Τις πιο ζεστές εβδομάδες του καλοκαιριού, η ανάπτυξη επιβραδύνεται και το φυτό βασίζεται στην υγρασία που αποθηκεύεται στα φύλλα του. Ανέχεται την ξηρασία, τα φτωχά εδάφη, τον αλμυρό αέρα και την ανακλώμενη θερμότητα από τους τοίχους, αλλά σαπίζει γρήγορα σε ψυχρές υγρές συνθήκες και καταστρέφεται κάτω από -2°C. Τα φυτά σε πλήρη ηλιοφάνεια αναπτύσσουν πιο σφιχτά, πιο χρωματιστά φύλλα. Η μερική σκιά είναι αποδεκτή στην ενδοχώρα, αλλά μειώνει την ανθοφορία.

Η Aloe vera σχηματίζει συστάδες ύψους 60–90 εκ. και πλάτους μέσω παραφυάδων, δημιουργώντας σταδιακά μια σημαντική αποικία. Χρησιμοποιήστε την σε χαλικώδη παρτέρια, πλαγιές, ξηρούς πέτρινους τοίχους, και ιδιαίτερα σε ρηχά πήλινα μπολ και κήπους δίσκων σε βεράντες, όπου οι παραφυάδες γεμίζουν τον χώρο με τον καιρό. Συνδυάζεται φυσικά με άλλα μεσογειακά παχύφυτα όπως Aeonium, Echeveria, Agave, Sempervivum και το εδαφοκαλυπτικό Delosperma. Ο κυανοπράσινος τόνος της αντισταθμίζει την ασημο-γκρι φυλλωσιές των Lavandula, Salvia rosmarinus και Westringia. Φυτέψτε την δίπλα σε ανεπίσημα μονοπάτια ώστε το φαρμακευτικό τζελ να είναι εύκολο στη συγκομιδή, ή μαζικά σε νότιες πλαγιές, όπου οι ανθοφόρες ακίδες παρέχουν κάθετο χειμερινό χρώμα έναντι της κοιμώμενης μεσογειακής παλέτας.