Χειμερινή Αισθητική του Κήπου

Αποτελεί αναμφισβήτητο ισχυρισμό ότι το χειμερινό ενδιαφέρον ενός κήπου βασίζεται στα κωνοφόρα. Μήπως όμως θα έπρεπε να αμφισβητήσουμε αυτή την άποψη;

Καταρχάς, δεν διατηρούν όλα τα κωνοφόρα το καλοκαιρινό τους χρώμα κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Αρκετές ποικιλίες τούγιας και αρκεύθου αλλάζουν το χειμερινό τους χρώμα σε χάλκινες, μωβ και καφέ αποχρώσεις· μερικές φορές αναρωτιέται κανείς αν είναι ακόμα ζωντανά. Το χρώμα του φυλλώματος των αειθαλών κωνοφόρων γίνεται πιο θαμπό. Ωστόσο, μια βασική αρετή των κωνοφόρων τον χειμώνα είναι ότι προσφέρουν δομικό όγκο.

Ποια μπορεί να είναι η συμβολή των φυλλοβόλων θάμνων και δέντρων στο χειμερινό τοπίο;

Πρώτον, η γραμμική ποιότητα των καλοσχηματισμένων ή κλαδεμένων κορμών και κλαδιών.

Δεύτερον, το χρώμα και η υφή του φλοιού. Για παράδειγμα, οι χρυσές και πορτοκαλί αποχρώσεις των ιτιών· το πορφυρό, το βαθυκόκκινο και το πρασινοκίτρινο των κόρνων· ο γυαλιστερός, αποφλοιούμενος, χρυσοκάστανος φλοιός της κερασιάς Maack· ο στιλπνός φλοιός με τα εμφανή φακίδια της ιαπωνικής κερασιάς· και, φυσικά, οι σημύδες, τα σφενδάμια, οι κρανιές, οι φιλύρες και ούτω καθεξής.

Το επόμενο στολίδι είναι οι καρποί που παραμένουν στα κλαδιά τον χειμώνα: σουρβιές, αγριομηλιές, βιβούρνα, ρυτίδωτες τριανταφυλλιές, ευώνυμα, χιονόκαρπα, πυράκανθοι, κοτονεάστερ και βερβερίδες. Ακόμη και οι ανθοφόροι οφθαλμοί της κρανιάς, που έχουν ήδη σχηματιστεί για το επόμενο έτος, μπορούν να εκπλήξουν.

Τα ποώδη πολυετή φυτά και τα καλλωπιστικά αγρωστώδη που διατηρούν τη δομή και τον όγκο τους αφού ξεραθούν, συμβάλλουν επίσης στη χειμερινή αισθητική του κήπου. Σε αυτά περιλαμβάνονται η λιάτρις, η εχινάκεια, η ρουμπέκια, οι αστέρες της Νέας Υόρκης, τα σέδα, τα καλαμαγρώστιδα, ο μισκάνθος, οι βερονίκες, οι μονάρδες… Ο συνδυασμός αρκετών από αυτά τα στοιχεία θα αποδώσει την πιο ολοκληρωμένη και οπτικά ελκυστική σύνθεση.